Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/5235 K.2010/11454

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.03.2009 tarih ve 2008/482-2009/73 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, ortağı olduğu kooperatife hiçbir borcu olmadığı halde kooperatif tarafından bir tablo gönderilerek 2002 yılından beri 15.032.88 TL borcu bulunduğunun bildirildiğini, herhangi bir ihtarname gönderilmediği gibi hesaplamanın nasıl yapıldığının da anlaşılamadığını ileri sürerek kooperatife ana para ve faiz borcunun olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya sadece borç ekstresi gönderildiğini, ihbar veya ödeme emri gönderilmediğini, menfi tespit davası açmasında hukuki yararının bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme, HUMK. 17. maddesindeki kesin yetki kuralı uyarınca davalı kooperatif merkezinin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle, yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın Dikili Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

Davalı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.