Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/5442 K.2010/11677

Taraflar arasında görülen davada Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27.11.2008 tarih ve 2008/184 - 2008/443 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili talimatına aykırı olarak davalı bankaca ödemenin SSK hesapları yerine Bağ-Kur hesaplarına yapılması sonucu müvekkilince 6.477,14 TL gecikme cezası ödenmek zorunda kalındığını ileri sürerek, şimdilik bu meblağın temerrüt faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı kuruma tahakkuk ettirilen gecikme cezasının müvekkiline dava dilekçesi tebliğ edilmeden 31.05.2005 tarihinde 6.520,50.-YTL olarak fazlası ile ödendiğini, davanın konusuz kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın konusuz kalması nedeni ile reddine dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce, “davalının dava açılmasından sonra dava dışı SSK İl Müdürlüğü’ne davacının ödediği meblağı tekrar ödemesi, diğer bir deyişle kötü ödemesi nedeni ile davalıyı borçtan kurtarmayacağı” gerekçesiyle davacı yararına bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.