Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/6207 K.2010/12554

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.12.2008 tarih ve 2008/367-2008/437 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif ortağı iken ayrıldığını, ödediği aidatların kendisine geri ödenmediğini, alacağın tahsili için başlattığı takibe davalı kooperatifin itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve %40 icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 21/04/2004 tarihinde istifa ettiğini, 2004 yılı genel kurulunun yapıldığı 18/06/2005 tarihinde aidatların geri ödenmesinin 3 yıl ertelenmesine dair karar alındığını, davacının 11.194 YTL ödemesinden genel gider payının mahsubuyla 9.591,04 YTL alacağının bulunduğunu ancak alacağın muaccel olmadığını, bu nedenle faiz de talep edilemeyeceğini ve icra inkar tazminatı şartlarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, tarafların geri ödenecek aidatın 11.194,00 YTL olduğu hususunda mutabık olduğu, her ne kadar ödemelerin 3 yıl ertelenmesine ilişkin genel kurul kararı alınmış ise de miktarın çok cüzi ve kooperatif mevcudiyetini tehlikeye düşürmeyecek nitelikte olması ve bu tehlikenin de kanıtlanamaması sebebiyle bilançonun onaylandığı 18/06/2005 tarihinden 1 ay sonra 19/07/2005 tarihinde alacağın muaccel olduğu, bu tarihten takip tarihine kadar 786,37 YTL yasal faiz işlediği gerekçesiyle 11.194,00 YTL asıl alacak, 786,37 faiz üzerinden itirazın iptaline, %40 icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 17. maddesinde ayrılan ortağın ayrılma payının kooperatif ana sözleşmesine göre hesaplanacağı düzenlenmiş olup, ana sözleşmenin 15. maddesinde ise ortağın ayrılma payının o yılın bilançosuna göre hesaplanacağı öngörülmüştür. Bu itibarla, mahkemece bilançoda gösterilen değerlere göre, davacı ortağın ayrılma payının hesaplanması gerekirken, bu husus nazara alınmadan ve genel giderler düşülmeden ödemelerin aynen iadesine karar verilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.