Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/6781 K.2010/12930

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.10.2008 tarih ve 2008/146-2008/622 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin davalı bankada ortak mevduat hesaplarının olduğunu, 22.02.2007 tarihinde hesaptan bilgileri dışında internet aracılığıyla başka hesaba para geçirildiğini, davalı bankanın hesabın güvenliğini sağlayamadığını ileri sürerek, 6.331,00 TL’nin olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak davası olması nedeniyle müvekkiline karşı açılamayacağını, zararın davacının kendi kusurundan kaynaklandığını, müvekkiline atfedilebilecek bir kusur olmadığını ve müvekkilinin internet sitesinin güvenliğini sağlamak için tüm önlemleri aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 22.02.2007 tarihinde davacıların hesabından 5.000 TL çekildiği, olay tarihinde müşterilerinin kişisel bilgileri ele geçirilse bile işlem yapanın gerçek kullanıcı olduğunu belirlemek için kişiye özel ek teknik tedbirlerin davalı banka tarafından sisteme dahil edilmesi gerektiği, bankanın internet erişim mekanizmasını daha güvenli hale getirecek önlemleri almadığı ve güven kurumu olarak hafif kusurundan dahi sorumlu olduğu, kusuru bulunmayan davacıların zararının karşılanması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 5.000,00 TL'nin 22.02.2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.