Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/6805 K.2010/12513

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.03.2009 tarih ve 2007/265-2009/161 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından nakliyat rizikolarına karşı sigortalanan elektronik emtiasının Türkiye-ABD arasında havayoluyla taşımasının davalı tarafından üstlenildiğini, emtianın varma yerinde alıcısına teslim edilmeden kaybedildiğini, oluşan hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 12.592,00 TL'nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, süresinde ihbarda bulunulmadığını, müvekkilinin sınırlı sorumluluğu bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından havayolu ile yapılan taşımada kaybolan emtiadan davalının sorumlu olduğu, sorumluluğun kg başına 17 SDR ile sınırlı olup, karar tarihindeki kura göre tazmini gereken zararın 256,61 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 256,61 TL' nın ödeme tarihi olan 01.12.2005 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, hava yoluyla yük taşınmasından kaynaklanan rücuan alacak davasıdır.

Davacı vekili dava dilekçesinde reeskont faizi istemiş, 04.05.2007 havale tarihli cevaba cevap dilekçesinde ise talebini genişleterek avans faizi istemiştir. Davalı vekili sonraki oturumlarda ve bu dilekçeye cevap niteliğindeki 21.06.2007 havale tarihli beyanında bu isteğe karşı çıkmamıştır. Bu durumda mahkemece, hükmedilen alacağın avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken reeskont faizine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle mümeyyiz davacı yararına bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.