Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/7492 K.2011/704

Taraflar arasında görülen davada Şişli 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.10.2008 tarih ve 2007/1240-2008/1544 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka aracılığı ile diğer davalının Londra şubesi tarafından ödenmek üzere kardeşine 1000 USD para gönderdiğini, ancak paranın kardeşine teslim edilmediğini ileri sürerek, davalı bankaya teslim edilen toplam 1.052 USD’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davalı Western Union hakkındaki davayı atiye bırakmıştır.

Davalı banka vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı Western Union hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalı hakkında davanın ispat edilemediğinden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, davalı banka aracılığı ile diğer davalıya gönderilen ve bu davalı tarafından da alıcısı olan gerçek kişiye teslim edilmesi gereken paranın başkasına ödendiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacı tarafından Londra’daki alıcısına davalı Western Union aracılığı ile ödenmek üzere davalı bankaya 1.052 USD teslim edildiği ve buna ilişkin havale formunun düzenlendiği hususlarında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, davalıWestern Union tarafından paranın gerçek alıcısına ödenip ödenmediği ve şayet ödenmedi ise bunda davalı bankanın bir sorumluluğunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, yukarıda yazılı olduğu şekilde davalı Western Union hakkında davanın atiye bırakılması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, davalı bankanın ise kusurunun ispat edilemediği gerekçesiyle hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa, davalı banka ile diğer davalı Western Union şirketi arasında yapılan sözleşme içeriği göz önüne alındığında davalı Western Union şirketi Türkiye’den kendisine gönderilen paraların alınması işine ilişkin davalı bankayı görevlendirmiş olması nedeniyle davalı Western Union şirketinin paranın gerçek alıcısından başkasına ödeme yapmasından dolayı oluşan zarardan davalı bankanın da sorumlu olması gerekir.

Bu itibarla, mahkemece, davaya konu paranın gerçek alıcısına ödenip ödenmediğinin gerektiğinde imza incelemesi yapılmak suretiyle belirlenmesi ve şayet paranın gerçek alıcısına ödenmediği belirlendiği takdirde bu durumda aralarında uluslararası bankacılık konusunda uzmanlığı bulunan bir bilirkişinin de bulunduğu heyetten rapor alınmak suretiyle taraflar arasındaki ilişkinin ne olduğunun ve buna göre oluşan zarardan davalı bankanın sorumlu olup olmadığının belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.