Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/7731 K.2011/966

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.11.2008 tarih ve 2005/304-2008/540 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete iş yeri sigorta poliçesiyle sigortalı iş yerinde 27.07.2004 yılında meydana gelen hırsızlık olayı nedeniyle hasar meydana geldiğini, sigorta şirketinin hasarın teminat dışında kaldığından bahisle ödemede bulunmadığını ileri sürerek, 56.000 YTL'nın olay tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,poliçe özel şartında,çalınan malların değer ve tespitinde ,sigortalı beyanının defter ve kayıtlarıyla uyumlu olması şarttır denildiğini,davacının demirbaş kaydının bulunmadığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının demirbaşları aldığı satıcının, faturaları vergi dairesine beyan etmediği, davacının da faturaları 2003 yılında defterlerine işlemediği, kayıtların dönemselliği ilkesi gereğince 2004 yılında kayıt edilmesinin hüküm ifade etmeyeceği, bu haliyle faturaların Danıştay kararlarına göre sahte fatura niteliğinde olduğu,sigorta özel şartındaki hükme riayet edilmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, iş yeri sigortasından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, hasarın teminat kapsamında olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de sigorta özel şartının hırsızlık klozuna ilişkin kısmında, rizikonun teminat dahilinde olması için, sigortalı beyanının ticari defter ve kayıtlarıyla uyumlu olması öngörülmüş olup, yapılan bilirkişi incelemesinde çalınan mallara ait faturaların davacının ticari defterlerinde kayıtlı olduğu anlaşılmıştır. Faturaların ticari defterlere geç kaydedilmesi veya bu faturalarla ilgili olarak vergi dairesine beyanname verilmemesi, poliçenin anılan hükmü uyarınca rizikonun teminat haricinde olduğu sonucunu doğurmayıp,sadece vergi hukuku açısından hüküm ifade eder.

Bu itibarla mahkemece,hasarın teminat kapsamında olduğu kabul edilerek, neticesine göre karar vermek gerekirken, yazılı gerekçelerle hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.