Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/7888 K.2011/1003

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.02.2009 tarih ve 2008/355-2009/336 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı EÜAŞ vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, davalı ... AŞ ne ait Bursa Ovaakça doğalgaz çevrim santralinin temizlik işlerini ihale ile aldığını ve 2004 yılı boyunca temizlik işleri taşeronu olarak görev aldığını, diğer davalıların ise müvekkilinden önce temizlik işi alan taşeron şirketler olduklarını, ... isimli işçinin işine son verilmesi nedeniyle açtığı işçilik alacaklarını içerir davanın kabulle sonuçlanıp kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından onanması ile müvekkili ve davalı asıl işverenin, işçilik alacaklarından müteselsilen sorumluluğuna hükmedildiğini ileri sürerek, müvekkili şirketin sorumluluğu dışında kalan dönemleri de içermesi nedeniyle, 1.434,50 TL'nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... AŞ vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin icra tehdidi altında fazla ödediği işçi alacağına ilişkin ödemenin rücuen tahsil talebinde haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.430,71 TL'nın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava, alt işveren tarafından ödenen işçilik alacaklarının rücuen tahsiline ilişkin olup davacı alt işveren, dava dışı işçi için yaptığı kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretine ilişkin ödemelerin kendi dönemini aşacak şekilde fazladan tahsil edildiğini ileri sürerek, asıl işveren ve diğer alt işverenlere karşı rücu talebinde bulunmuştur.

Dosya içeriğinden, davaya konu olan işçilik alacakların, Bursa 2. İş Mahkemesi tarafından hüküm altına alındığı, davacı ile davalı Eüaş Genel Müdürlüğünün müteselsilen sorumluluğuna hükmedildiği ve bu kararın onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır. Alt işverenler tarafından açılan, işçilik alacaklarına yönelik rücu davalarında, taraflar arasında düzenlenmiş olan sözleşme ve eklerinde yer alan hükümler doğrultusunda inceleme yapılarak sonuca gidilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, dosya içinde mevcut sözleşme ve diğer belgelerde, asıl işverenin, işçilik alacaklarından sorumluluğuna ilişkin bir düzenleme yer almamaktadır.

Bu durumda, mahkemece, değinilen konu ile ilgili olarak, davacı ve davalı arasında düzenlenmiş başkaca sözleşme veya protokol olup olmadığı taraflardan ayrı ayrı sorulup varsa incelenerek, işçilik alacakları yönünden asıl işverenin sorumluluğunun olup olmadığı belirlendikten sonra Borçlar Kanununun teselsül sorumluluğuna ilişkin hükümleri de değerlendirilerek, oluşacak kanaate göre sonuca gidilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabul kararı verilmesi hatalıdır.