Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/8037 K.2011/1252

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.11.2008 tarih ve 2007/442 - 2008/570 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müflis İmpexbank A.Ş ile Özcegaş Çelik Konstrüksiyon ve Galvanizleme San. ve Tic.A.Ş. arasında 7 adet genel kredi sözleşmesi imzalandığını, davalıların bu sözleşmeleri müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladıklarını, kredi borçlarının ödenmemesi nedeniyle 10.6.1994 tarihinde hesabın kat edildiğini, borçlu ve kefillere ihtarname gönderildiği halde ödeme yapılmadığını ileri sürerek döviz kredisinin kullanılmasından kaynaklanan 193.641,66 USD ve Türk Lirası kredisi kullanımından doğan 277.119.898.438.-TL alacağın,

11.06.2001 tarihinden itibaren ödeme tarihine kadar TL alacaklara yıllık %112,5 yabancı para alacaklarına %10 temerrüt faizi ve faize %5 BSMV uygulanmak suretiyle davalılardan tahsiline, 19.8.1992 tarih ve 357.100.100.-TL’lık teminat mektubu bedelinin depo edilmesine,yargılama sırasında tazmin edilmesi halinde mektup bedeline tazmin tarihinden itibaren yıllık %112,5 temerrüt faizi ve faize %5 BSMV uygulanmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan delillere ve benimsenen 10.07.2004 tarihli bilirkişi raporuna göre, davalıların kredi sözleşmelerinde müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzalarının bulunduğu, kendi temerrüt tarihleri itibarıyla borç miktarı kefalet limitlerinin üzerinde olduğundan BK’nun 484.maddesi ve yerleşik Yargıtay içtihatları doğrultusunda borcun kefalet limitlerine kadar kısmından ve kendi temerrütlerinin sonuçlarından sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, teminat mektubuna ilişkin taleplerin reddine, asıl alacaklara davlı Ümit yönünden dava tarihi, diğer davalılar yönünden 22.06.2001 tarihinden itibaren talep edilen oranlarda faiz uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.