Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/8389 K.2011/913

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.03.2009 tarih ve 2007/153-2009/51 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde yangın sigorta poliçesiyle sigortalı bulunan işyerinin davalının kullanımında bulunan binada çıkan yangın sonucu zarar gördüğünü, sigortalıya toplam 8.496,00 TL ödendiğini, hasarın oluşumunda davalının %100 kusurlu olduğunu ileri sürerek, anılan meblağın faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yangının meydana gelmesinde müvekkilinin kusuru bulunmadığını, yangının müvekkilinin maliki olmadığı 32 nolu binada başlayarak diğer binalara yayıldığını, olay tarihinde yangının başladığı 32 nolu binayı müvekkilinin kiracı olarak kullandığını, 34,36 nolu binalara eşi ile birlikte müşterek malik olduklarını, olaydan sonra 32 nolu bağımsız bölümü müvekkilinin eşinin satın aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yangının davalının kiracı olarak bulunduğu 32 nolu taşınmazın 2.katından başladığı, 32 nolu taşınmaz malikinin dava dışı 3.şahıs olduğu, davacının mülkiyetindeki taşınmazın 31 nolu taşınmaz olduğu ve bu taşınmazı da 26.11.2007 tarihinde devrettiği, bu şekilde davalının kiracı olduğu taşınmazda çıkan yangından dolayı BK’nun 58.maddesi uyarınca kusursuz sorumluluğunun bulunmadığı, davalının taşınmazda yaptığı restorasyon ve çatı kaplama işlemlerinin yangından 2 gün önce sona erdiği, binada kimsenin bulunmadığı, işletime kapalı olduğu,

yangının çıkış nedeninin tespit edilemediği, elektrik kontağından çıkmış olabileceğinin belirlendiği, davalının yangının çıkışında BK’nun 41.maddesi uyarınca kusurlu olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.