Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/9024 K.2011/2015

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.03.2009 tarih ve 2008/412-2009/106 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin aidat boçlarını ödememeleri nedeniyle 2000 yılı genel kurul kararıyla ihraç edildiğini, İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde açtıkları dava ile üyelikten ihraç kararının iptal edildiğini, müvekkillerine hangi dairenin tahsis edildiğine yönelik olarak davalıya ihtarname gönderildiğini, davalının buna cevap vermediği gibi çok yüksek miktarda borç çıkardığını, bu borç ödenmediği için 03 Eylül 2002 tarihli ihtarname ile ihraç edildiklerini, ortak sayısından daha az daire bulunduğunu, ödeme yapılsaydı dahi daire tahsis edilemeyeceğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla,

müvekkillerinin ödemeleri, gerçek borç miktarı ve dairelerin ortalama değeri dikkate alınarak her bir davacı için 10.000 TL. maddi tazminatın yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacılara borçlarını ödemeleri için ihtarname gönderildiği halde ödemedikleri için 15.10.2002 tarihli yönetim kurulu kararı ile ortaklıktan çıkarıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek, davacıların 03 Eylül 2002 tarihinde davalı kooperatiften ihraç edildikleri, bu ihraç kararına karşı itirazda bulunmadıkları ve dava açmadıkları, haksız ihraç kararının iptali halinde yerine ortak alınsa dahi öncelik hakkı kazanacakları, ortaklıktan çıkarılıncaya kadar aidat borçlarını ödemeleri gerektiği, davacıların, yaptıkları ödemeler, gerçek borç miktarı ve dairelerin ortalama değeri dikkate alınarak tazminat talebinde bulundukları, davacıların ortaklık sıfatları kalmadığı için daire tahsis edilmediğinden bahisle tazminat isteme hakları olmadığı,

ancak ödedikleri aidatları isteyebilcekleri, davanın tazminat davası olup, aidatların iadesi davasının ayrı bir usule tabi olduğu, bu davada aidatın geri verilmesini isteyemeyecekleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekili kararı temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.