KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/9969 E., 2011/2537 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mart 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.04.2009 tarih ve 2008/156 - 2009/80 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde bulunan maaş hesabından, dava dışı Hanefi Solak'ın kullandığı krediye kefaleti nedeniyle, herhangi bir ihtarat yapılmadan, hesap kat edilmeden veya icra takibi yapılmadan bloke konulduğunu, bu işlem nedeniyle 5 ay boyunca maaşını alamadığını, aç kalıp çile çektiğini, evinin ve çocuklarının ihtiyaçlarını karşılayamadığını, büyük üzüntü yaşadığını ileri sürerek, maaş hesabına konan blokenin kaldırılarak, blokeye alınan paranın tahsiline, davalının haksız bloke işlemi nedeniyle 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı aleyhine geçerli icra takibi yapılmadan kredi sözleşmesine dayalı olarak bloke konulamayacağı, davalı eyleminin kişilik haklarına saldırı olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı hesabı üzerindeki blokenin kaldırılmasına, bloke edilen 3.558,51 TL'nın tahsiline, manevi tazminat isteminin ise reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/9969, K. 2011/2537, 10 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama