KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/10175 E., 2012/1932 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Dinar Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.02.2010 tarih ve 2008/11 - 2010/75 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Dinar Şubesi'ndeki kredi hesabından 04.06.2007 tarihinde müvekkilinin bilgisi ve rızası dışında internet üzerinden havale işlemi gerçekleştirilerek parasının başka hesaba aktarıldığını ve bu suretle müvekkilinin zarara uğratıldığını belirterek 4.900,00 TL maddi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı banka vekili, olayın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu para transferi işlemi ile aslında zarar görenin müşteri değil, banka olduğu, bankanın 3. kişilerin haksız müdahalesinde müşterinin kusurlu olduğunu iddia etmesi ve bu iddiasını ispat etmesi durumunda sorumluluğu müşteriye yansıtabileceği, davalı bankanın, davacının koruma yükümlülüğünü ihlal ederek bankanın zarara uğramasına sebebiyet verdiği yönünde somut bir delilinin bulunmadığı, davacının kusurunun bulunduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, temyiz isteyen vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz isteminin reddine ilişkin 28.05.2010 tarihli kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/10175, K. 2012/1932, 14 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama