KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/10200 E., 2012/1797 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.10.2009 tarih ve 2008/84 - 2009/334 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı müteahhit ile 7 adet dairenin satışı konusunda sözleşme imzaladıklarını, ancak davalının buna rağmen 4 adet daireyi kendisinin sattığını, sözleşmenin 5. maddesine göre % 3 komisyon ücreti ödemesi gerektiğini ileri sürerek, 16.200 TL'nın ihtarname tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin serbest iradesi ile sözleşmeyi imzalamadığını, sözleşmenin yapılmasının tek başına ücrete hak kazandırmayacağını, aynı zamanda dairelerin satışının yapılması gerektiğini, dairelerin şu andaki sahiplerine satışında davacının aracılık etmediğini, satışların davalının çabası ile yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında davalıya ait taşınmazların satışı konusunda sözleşme imzalandığı, ancak davalının buna rağmen 4 adet daireyi kendisinin sattığı, komisyon bedelini ödemesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 16.200 TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/10200, K. 2012/1797, 13 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama