KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/10226 E., 2012/2157 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.03.2010 tarih ve 2009/219 - 2010/84 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2008/58826 kod numarası ile "ALTERRA" ibaresini 03.mal/hizmet sınıfında marka olarak tescil başvurusunda bulunduğunu, davalı TPE'nin daha önce tescilli bulunan 2000/11627 sayılı “ALTERA” markasını tescil engeli sayarak başvuruyu reddettiğini, oysa, her iki markanın 7/1-b maddesi anlamında benzemediğini ileri sürerek TPE YİDK'nın 04.08.2009 ve 2009-M-3535 sayılı ret kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, davacı tarafın tescil başvurusunda bulunduğu “ALTERRA” ibaresinin daha önce aynı mal/hizmet sınıflarında başka kişiler adına tescilli 2000/11627 sayılı "ALTERA" markası ile aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, somut davaya konu başvurunun redde dayanak marka kapsamındaki emtia ile aynı veya aynı tür olduğu, bu markaların 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi kapsamında aynı olmazsa da, ayniyet derecesinde yakın, diğer bir anlatımla "ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/10226, K. 2012/2157, 17 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama