Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/10234 K.2012/1863

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/01/2010 tarih ve 2009/15-2010/8 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Nurnberg'ten İstanbul'a davalı ... yollarına ait uçakla geldiğini, uçağa binmeden önce üç bagaj teslim etmesine rağmen bagajlarından birinin bulunamadığını, müvekkiline 487.44 TL ödenmek istendiğini ancak gerçek zararın daha fazla olduğunu, olay nedeniyle müvekkilinin üzüntü yaşadığını ileri sürerek bagajda bulunan eşyaların değeri 2.455 Euro'nun karşılığı 5.188.88 TL ile 2.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki ve zamanaşımı itirazında bulunmuş, bagaj içindeki 2.455 Euro tazminat isteminin ispatlanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre kayıp bagajın ağırlığının tespitinin mümkün olmaması karşısında valizler arasında birbirini tamamlayan eşyaların da olması ihtimali bulunduğu, Varşova Konvansiyonu'nun 22 ve 25'inci maddelerinde belirlenen hesap şekli itibariyle kilo başına 20 USD veya kilo başına 17 SDR esas alınarak hesaplama yapıldığı, olay tarihinde davacının üzüntüsünün giderilmesi kapsamında yurt dışından getirmek istediği, aldığı ve iddia ettiği ürünlerin bulunduğu çantanın kaybolmasından kaynaklı olarak zenginleşmenin sağlanmayacağı gerekçesiyle 1.979 maddi, 500 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacının İstanbul'dan aktarmalı olarak Ankara'ya gelmiş ve varış yerinin Ankara olması nedeniyle Varşova Sözleşmesi'nin 28'inci maddesine göre Ankara Mahkemelerinin yetkili ve davanın iki yıllık hak düşürücü süresi içinde açılmış bulunmasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.