KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/1053 E., 2011/10240 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Eylül 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/09/2009 tarih ve 2006/611-2009/486 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı ile davacı bankaya devrolunan Türkiye Emlak Bankası A.Ş. Yenimahalle Şubesi arasında imzalanan kooperatif kredi sözleşmesi gereğince davalının kredi borcunun bulunduğunu, bu borcun tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalının itirazı üzerine açtıkları itirazın kaldırılması davasının reddedildiğini ileri sürerek 7.937.80 TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek % 40 faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalı tarafça yapılan 48.000.000 TL'lik ödemeyle davacı bankanın alacağının tamamen tahsil ve tasfiye edildiği tam olarak belli olmasa da bankanın da bu ödemenin dışında kredi ilişkisinin devam ettiğini ve alacağının bulunduğunu kesin bir biçimde kanıtlayamadığı ayrıca tahsilata ilişkin bilgilerin de banka kayıtlarında bulunmadığı göz önüne alındığında davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/1053, K. 2011/10240, 12 Eylül 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama