Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/11590 K.2012/16286

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/06/2010 tarih ve 2009/165-2010/125 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 16/10/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1994 yılından beri faaliyet gösterdiğini, "EVKUR" ibareli tanınmış tescilli markalarının olduğunu, "YUVAKUR" ve "EVKUR" & EVSHOP" ibareli markalarının da bulunduğunu, aynı alanda faaliyet gösteren davalının "EVŞOK" ibareli markasını adına tescil ettirdiğini, müvekkili markalarıyla karışıklığa neden olduğunu, tanınmışlığından faydalandığını ileri sürerek, haksız rekabetin ve oluşan maddi durumun ortadan kaldırılmasına, davalının tescilli markası ile bu ibarenin ticaret sicili, ticaret odası ve diğer kayıtlardan silinmesine ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, istemin zamanaşımına uğradığını, "EV" ibaresinin bir çok markada yer aldığını, karşılaştırmada dikkate alınmayacağını, markalar arasında benzerlik olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, tescilli bir marka veya unvanın tescile ve dürüstlük kuralına uygun şekilde kullanımının haksız rekabet oluşturmayacağı, taraf markaları arasında ortak kısmın "EV" ibaresi olduğu, bu ibarenin tek başına ayırt edicilik unsurunun bulunmadığı, anılan ibareyi taşıyan çok sayıda tescilli markanın olduğunu, "ŞOK" ve "KUR" ibareleri arasında benzerlik bulunmadığı, davacı markaları ile " EV SHOP " ibareli marka arasında benzerliğin olmadığı, davacı markalarının tanınmış olduğu kabul edilse bile, benzerlik bulunmadığından sonucun değişmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.