Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/11617 K.2012/15545

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.01.2010 tarih ve 2007/64-2010/9 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09.10.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilinin 32. sınıf emtiaları kapsar şekilde ‘ULUDAĞ MAGNUM’ ibareli markasını 1998 yılında adına tescil ettirdiğini, davalı şirketin ‘MAGNUM’ ibareli markasının aynı sınıfta adına tescili için diğer davalıya başvurduğunu, tescilin karışıklığa neden olacağı yönündeki itirazların kabul edilmediğini ileri sürerek, TPE YİDK kararın iptaline, tescil işlemlerine son verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, ibarenin ilk defa müvekkili adına 1989 yılında marka olarak tescil edildiğini, tanınmış hale getirdiğini, aynı ibareli bir çok markasının bulunduğunu, aynı sınıfı kapsayan markasının 6 yıl önce tescilinin sağlandığını, kararın yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, tesis edilen kararın yerinde olduğunu, markaların benzer bulunmadığını açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, markaların gerek ibare gerekse kullanılacak emtialar bakımından 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi uyarınca benzer oldukları, ancak davalının 1989 yılından beri aynı ürünler yönünden aynı ibareli markalarının bulunduğu, özellikle 16.05.2001 tarihli ‘MAGNUM’ ibareli markasının tescil edilmek istenen ürünler itibariyle aynı olduğu, tek farkın kaligrafik ve renk farkı bulunduğu, davalı şirketin tescilinin seri marka oluşturmak amacı taşıdığı, MK’nun 2 ve 556 sayılı KHK’nin 14/1. maddesine uygun bulunduğu, önceye dayalı müktesep hakkının olduğu, tescilde bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, marka tescil talebinde bulunan davalı şirketin salt yazım karakteri farklı olan aynı ibareli markasını 32. sınıf emtiaları da kapsar şekilde 16.05.2001 tarihinden geçerli olmak üzere önceden adına tescil ettirdiğinin ve uyuşmazlık konusu işbu marka tescilinin seri marka oluşturmak amacı taşıdığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.