KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/12446 E., 2012/3759 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/02/2010 tarih ve 2008/2191-2010/151 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin, müvekkili nezdinde yaptırdığı inşaat tüm riskler sigorta poliçesinin 10.01.2008-25.04.2008 dönemine ait 106 günlük sigorta poliçe primini ödemediğini, bu miktarın tahsili için başlatılan icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının icra takibine yaptığı itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı temsilcisi, davacının alacağına dayanak gösterdiği sigorta poliçesinin ihale aşamasında proforma olarak düzenlendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı ile aralarında imzalanmış olan bir sigorta sözleşmesinin varlığını kanıtlayamadığı, söz konusu sigorta poliçesinin, davalının, dava dışı DSİ VI. Bölge Müdürlüğü'nden almış olduğu bir iş için düzenlendiği ileri sürülmüş ise de ilgili kurumun böyle bir poliçenin kendilerine ibraz edilmediğini bildirdiğini, hatırlatılmasına rağmen davacının yemin teklif etme hakkını da kullanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/12446, K. 2012/3759, 13 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama