Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/13535 K.2012/19513

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/05/2010 tarih ve 2006/778-2010/274 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27.11.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı - temlik alan vekili Av. .... ile davalılar ..... vekili Av. ... ile .... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ve davalıların kefil olduğu genel kredi sözleşmesi ile asıl borçlu dava dışı Deniz A.Ş.‘nin 17.07.1998 tarihinde Bank Ekspres Avcılar şubesinden kredi kullandığını, Deniz A.Ş’nin kredi borcunu ödememesi üzerine bankanın müvekkilline ve diğer kefillere ihtar çektiğini, müvekkilinin 11.06.1999-24.03.2000 tarihleri arasında toplam 1.427.395 USD. ödediğini, davalıların bu ödemeyi dava dışı Deniz A.Ş’nin ticari defterlerine işlememesi nedeniyle müvekkili tarafından İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/586 esas sayılı dosyasında alacak davası açtığını, davanın kabulle sonuçlandığını,

alacağın ödenmesi için davalılara çekilen ihtarda 25.10.2001 tarihine kadar süre verildiğini, bu tarih itibariyle ödenen 1.427.395 USD ana para ve 360.685.62 USD avans faizi olmak üzere alacağın toplam 1.788.080,62 USD’ye ulaştığını, bunun TL karşılığının 2.894.768,4 TL olduğunu, dava dışı Deniz A.Ş. aleyhine yapılan takiplerin kesinleşmesine rağmen tahsilatların şirketin sermayesini yitirdiğinden sonuçsuz kaldığını, Bank Ekspress A.Ş. tarafından taraflar aleyhine yapılan takip sonrası açılan itirazın iptali davasının reddedildiğini, her bir kefilin ödediği toplam miktarın 3.623.492,64 USD olduğunu,

buna göre her bir kefilin payına 905.873.16 USD düştüğünü, müvekkilinin ödediği miktardan bu miktar indirildiğinde müvekkilinin 521.521.84 USD fazla ödediği parayı diğer kefillerden isteme hakkına sahip olduğunu, 521.521,84 USD’nin 25.10.2001 tarihi itibariyle %14 oranında işleyen faizi ile birlikte 653.304.1 USD’ye ulaştığını, bunun TL karşılığının 1.057.650.44 TL olduğunu bu miktardan davalı ...’in 799.193,06 TL ve

ana paraya uygulanacak avans faizinden, davalı ...’nın 258.457.38 TL ana para ve ana paraya uygulanacak avans faizinden sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ait haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik her bir davalıdan 10.000 TL’nın 25.10.2001 tarihinden itibaren faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 13.03.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile davalı ...’in 275.774 TL ana para ve ana paraya 25.10.2001 tarihine kadar işleyen 61.665 TL gecikme faizi ve bu tarihten sonra ise avans faizinden sorumlu olarak bu davalıdan tahsiline, davalı ...’nın 531.316 TL ana para ve 25.10.2001 tarihine kadar işleyen 118.807 TL gecikme faizi ve bu tarihten sonra ise avans faizinden sorumlu olarak bu davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının kefalet miktarı oranında ödeme yaptığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının kefalet miktarı oranında ödeme yaptığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, krediyi veren Bank Ekspres A.Ş.’ne ait İstanbul 6. İcra Müdürlüğünün 2000/10730 esas sayılı takip dosyasındaki alacağı temlik alan ... ile davacı arasında yapılan 17.01.2000 tarihli noterden tasdikli “ Sulh Protokolü ve İbraname” uyarınca,

kredi borcunun tasfiyesi amacıyla kredi alacaklısı banka ile asıl borçlu Deniz A.Ş. ve tüm müşterek borçlu müteselsil kefiller arasında yapılan ve toplam borç ile ferilerini 4 eşit parçaya bölerek her bir borçlunun borç miktarını belirleyen 11.10.1999 tarihli protokol hükümleri saklı kalmak kaydıyla ve bu protokolden sonra ödediği 837.367.20 USD‘nin mahsubu ile bakiye 690.000 USD borcunun olduğunun kararlaştırıldığı ve miktarın ödenerek davacının sorumluluğunun sona erdiği,

davacının ¼ oranında sorumluluğunu düzenleyen protokolle kendini bağlı sayıp parayı ödediğine göre diğer kefillere rücu hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.