Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/1461 K.2011/11634

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/12/2009 tarih ve 2008/335-2009/897 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Yapı Kredi Bankası vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı ...’nın davacı şirkette 2002-2007 arası sekreter olarak çalıştığını, müvekkillerinin davalı bankada ticari şirket ve şahsi hesapları bulunduğunu, davalı ...’nın müvekkilin ıslak imzasını scanner vasıtasıyla kopyalayarak kendilerinden habersiz bankaya faks gönderdiğini, 2004-2008 yılları arasında 115.000 TL’nı kendi şahsi hesabına aktardığını, bankanın bu fakslarla ilgili olarak müvekkilinin teyidini almadığını, talimat aslını sonradan istemediğini, bankanın da kusurlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik 10.000 TL’nın ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davacıların 2002 yılından beri bankada işlem yaptırdıklarını, 6 yıl boyunca hesaplarını incelememelerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, basiretli bir tacir gibi hareket etmeleri gerektiğini, talimatlardaki imzaların ilk bakışta firma yetkilisine ait olduğunun görüldüğünü, bankanın sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ...., davalı bankada kendi adına hesabı bulunduğunu, ancak bu hesabın paravan olduğunu, davacı ... tarafından kullanıldığını, davacı şirket tarafından banka hesap hareketlerinin bilinmemesinin imkansız olduğunu, 2004-2007 arası 115.000 TL gibi bir tutarı kendi hesabına şirketin haberi olmadan aktarmasının mümkün bulunmadığını, faks ile yapılan talimat sonrası bankanın davacıları telefonla arayarak işlemleri teyit ettirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, bankanın faks talimatı sonrası ıslak imzalı belge asıllarını istemediği, bankaların objektif özen borçlarının bulunduğu, zarardan sorumlu oldukları gerekçesiyle, davanın kabulüne, 10.000 TL’nın davalılardan faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka vekili temyiz etmiştir.

Dava, sahte faks talimatıyla banka hesabından çekilen paranın tazmini istemine ilişkin olup; mahkemece davalı bankanın faks talimatı sonrası ıslak imzalı belge asıllarını istemediği, objektif özen borcunu yerine getirmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş ise de bilirkişi raporunda davalı ...’nın faks talimatıyla hesabına geçirdiği paralarla ilgili olarak inceleme yapılmış, fakat dava konusu işlemler dışında, davalı banka ile davacıların bankacılık işlemlerinin ne şekilde yapıldığı, mutat uygulamanın faksla yapılan talimat sonrası, ıslak imzalı belgelerin gönderilmemesi şeklinde mi olduğu hususu açıklığa kavuşturulmamıştır.

Ayrıca, davalı ... savunmasında, kendi adına açılan hesabın paravan olduğunu, fiilen davacı ... tarafından kullanıldığını savunmuş, ancak adı geçen davalının hesabından paraların kimler tarafından çekildiği, bu hesabın ne şekilde kullanıldığı, gerçekten davalının savunmasında belirttiği şekilde paravan bir hesap olup olmadığı da araştırılmamıştır.

Yine, davalı ... hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2008/119447 numaralı soruşturma dosyası getirtilip, davalı hakkında hangi gerekçeyle takipsizlik kararı verildiği de belirlenmemiştir.

Bu itibarla mahkemece, yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, adı geçen soruşturma dosyası getirtilip, tarafların kayıtları incelenerek davacıların banka hesapları üzerinde dava konusu işlemler dışındaki diğer işlemlerin ne şekilde yapıldığı, faks yoluyla yapılan talimat sonrası ıslak imzalı belge asıllarının istenip istenmediği, aralarındaki mutat uygulamanın nasıl olduğu, davalı ...’nın hesabında bulunan paraların ne şekilde kullanıldığı, gerçekten paravan bir hesap olup olmadığı hususları açıklığa kavuşturularak, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.