Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/14666 K.2012/5712

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29.09.2010 tarih ve 2010/217 - 2010/242 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı bankanın Karşıyaka Sahil Şubesi’nin kurumsal müşterisi iken 29.09.2006 tarihinde internet aracılığı ile bilgisi ve talimatı olmaksızın 3.kişilerce iki ayrı EFT işlemi ile 5.131,50 YTL ve 5.101,50 YTL olmak üzere toplam 10.233,00 YTL’nın tanımadığı kişilerin hesabına aktarıldığını, davalı bankanın elektronik bankacılık hizmetinde gereken güvenliği sağlayamadığını ileri sürerek, 10.233,00 YTL’nın 29.09.2006 tarihinden itibaren en yüksek mevduat faiz oranı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya verilen şifrenin özenli saklanması ve bu nedenle doğacak zararlardan davacının sorumlu olacağının sözleşme ile davacıya bildirildiğini, davacının zararının şifresinin 3. kişilerce öğrenilmesi sonucu meydana geldiğini, bankanın sisteminden kaynaklı bir zarar söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı bankanın yeterli güvenlik önlemlerini almadığı, davacının kusurunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle 10.233 TL’nın 29.09.2006 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı Banka vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Banka vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.