KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/15046 E., 2012/5752 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.12.2009 tarih ve 2009/180 - 2009/490 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin aracından davalı Banka’dan aldığı çek yapraklarının çalındığını, çalınan bu çeklerden bir tanesinin sahte imza ile 25.11.2008 keşide tarihli ve 15.000,00 TL bedelli olarak düzenlenip TEB İçerenköy Şubesi’ne takastan sorulduğunu, ancak bir ödeme yapılmadığını, davalı Banka’nın bu olay üzerine davacının hesabındaki 15.000,00 TL’na bloke konulduğunu, çekle ilgili başka bir girişimin bulunmadığını, blokenin haksız olduğunu ileri sürerek, bloke işleminin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, bloke kaydının terkinini yalnızca çekin keşidecinin ya da hamilin elinden rızası dışında çıktığına dair kesinleşmiş bir mahkeme kararının ibraz edilmesi halinde mümkün olabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davalının bloke işleminin taraflar arasında düzenlenen sözleşmeye dayanarak yapıldığı, davacının elinden rızası hilafına çıkan çekle ilgili olarak herhangi bir dava açıp verilen kararı bankaya ibraz etmediği, bu nedenle blokenin kaldırılmasını isteyemeyeceği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/15046, K. 2012/5752, 10 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama