Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15130 K.2012/6026

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.05.2010 tarih ve 2008/196-2010/186 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Mii” ibareli marka ile 9, 16, 28 ve 41. sınıflardaki ürünler için TPE'ye marka tescil başvurusunda bulunduğunu, bu başvurunun Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından kısmen ret edildiğini, bu ret kararına yapılan itirazın da YİDK'nun 2008-M-1959 sayılı kararı ile nihai olarak ret edildiğini, redde gerekçe gösterilen markaların da “Mİİ” ifadesinden ibaret olduğunu ancak gerek görsel gerekse fonotenik açıdan farklı bulunduklarını ve markalar arasında ayırtedilemeyecek kadar benzerlik bulunmadığını ileri sürerek YİDK'nun 2008-M-1959 sayılı kararının iptali ile “Mii” ibareli marka başvurusunun talep edilen biçimi ile tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan işlemlerin hukuka uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının 2007/10120 sayılı başvurusundan çıkarılan ürünlerin ret gerekçesi Mİİ markasının tescil kapsamı ile aynı tür mallar olmadığı ve bu nedenle bu malların başvuru kapsamından çıkartılmasına dair TPE kararının yerinde bulunmadığı, bu malların ret gerekçesi olan diğer M.I.I. markasının kapsamındaki ürünlerle aynı ve benzer olduğu ancak bu marka ile de işaretsel benzerlik bulunmadığı,

ancak başvuru kapsamından çıkarılan “bilgisayar yazılımları ve bilgisayar çevre donanımları indirilebilir bilgisayar programları” ürünlerinin ret gerekçesi yapılan Mİİ markasının tescil kapsamında bulunan ürünlerle benzer olduğu ve bu nedenle de YİDK kararının bu yönüyle yerinde bulunduğu gerekçeleri ile YİDK'nun 2008-M-1959 sayılı kararının 9. sınıfta çıkarılan mallar yönünden iptaline ve sair emtialar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, mahkemece dava konusu başvuruda yer alan 9. sınıftaki bilgisayar programları emtiası ile 556 sayılı KHK'nın 7/1-b uyarınca redde mesnet alınan dava dışı şirket adına tescilli 2000/18796 sayılı Mİİ markasının kapsamındaki ''bilgisayar yazılımları için teknik destek hizmetlerinin'' benzer olduğundan bahisle anılan emtia yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, tebliğe göre farklı sınıflarda tescil edilmiş mal veya hizmetler için tescil edilmiş veya başvurusu yapılmış markalar arasında da şayet iltibas tehlikesi mevcut ise söz konusu mal ve hizmetler farklı sınıflarda tescil edilse dahi benzer tür olarak kabulü mümkündür. Bu konuda asıl olarak dikkate alınacak husus halkın karıştırma ihtimalidir. Ancak benzerlik değerlendirilmesi yapılırken genel olarak piyasanın anlayışı, benzer alıcı çevresine hitap edip etmediği, benzer ihtiyaçları giderip gidermediği, birbiri yerine ikame ve rekabet olanağının olup olmadığı, dağıtım kanalları, kullanım yöntemleri ve amaçları ile hedeflenen tüketici kesimi gibi hususlarda dikkate alınmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece de görüşüne itibar edilen ayrık bilirkişi raporunda bu hususta denetime elverişli bir değerlendirme mevcut olmadığı gibi, söz konusu bilgisayar programı emtiası ile redde mesnet markanın kapsamındaki, ''mühendislik ile ilgili yapısal destek hizmetleri ve tasarım mühendisliği hizmetlerinde kullanılan bilgisayar yazılımları için teknik destek hizmetleri'' ile yine kiriş üreten tesislerin yönetiminde kullanılan bilgisayar yazılımı için teknik destek hizmetleri olarak belirtilen hizmetlerin ortalama alıcılarının dikkat seviyelerinin yüksek olacağı hususu da göz önünde bulundurulduğunda söz konusu raporun karar vermeye elverişli olduğu kabul edilemez.

Bu durumda yeni bir bilirkişi heyetinden açıklanan bu hususlara değinen ve denetime elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca göre hüküm kurmak gerekirken, bilgisayar yazılımları emtiası ile ilgili olarak davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.