Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15195 K.2012/5747

Taraflar arasında görülen davada İskenderun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/06/2008 tarih ve 2007/1339-2008/244 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin çalışanı olduğu...A.Ş'nin, davalı ...Ş'ye devri ile ilgili olarak Özelleştirme Yüksek Kurulu'nca şirketin %11 payının çalışanlarına bedelsiz olarak dağıtılması kararı alındığını ve bu amaçla davalı vakfın kurulduğunu, ancak bu konuda çıkarılan yönetmelikte hisse senetlerine sadece 01.06.2002 tarihinde İsdemir'de çalışanların hak kazanacağı hükmüne yer verilerek davacının yararlandırılmadığını ileri sürerek, bedelsiz hisselerden müvekkilinin de hak sahibi olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, davanın husumet ve esastan reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 08.02.2001 tarihinden önceki tarihlerden itibaren...A.Ş. çalışanı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, davacının Özelleştirme Yüksek Kurulu'nun kararında bildirilen %11'lik bedelsiz hisseden yararlanma hakkı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.