Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15209 K.2012/5953

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/06/2010 tarih ve 2010/175-2010/199 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...’e ait aracı harici satış sözleşmesi ile satın aldığını, aracın üzerinde banka kredi borcundan dolayı rehin bulunduğunu, kredi borcunun ödenmesinden sonra aracın resmi satışının yapılacağının kararlaştırıldığını, bunun teminatı olarak davalılardan 34.000,00 TL bedelli teminat senedi alındığını, geçen süre içinde aracın resmi devrinin davalılar tarafından yerine getirilmediğini ileri sürerek, 34.000,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının dayandığı teminat senedinin keşidecisinin davalı ... olduğu, kredi borcunun ödenip bankaca konulan rehnin kaldırıldığı halde davacı tarafından aracın devrinin alınmadığı gerekçesiyle, davalı ... yönünden pasif husumet yokluğundan, diğer davalı yönünden ise esastan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.