KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/15272 E., 2012/5627 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/05/2010 tarih ve 2008/379-2010/117 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin başarılı bir ressam olduğunu, yaptığı çok sayıda tablosunu sergiledikten sonra satılması için arkadaşı olan davalıya bıraktığını ancak davalının bu tabloları sergilemesi ve internette satışa sunması ardından elde edilen gelirden komisyonunu aldıktan sonra kalan bedeli müvekkiline ödemesi gerekirken bunu yapmadığını ileri sürerek, davalının elinde bulunan 13 adet tablonun müvekkiline iadesine, bunun mümkün olmaması halinde bedeli olan 10.000 TL ile 30.000 TL manevi tazminatın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu tabloların davacıya teslim edilmesi nedeniyle bu kısma yönelik talebin konusuz kaldığı, davalının eylemi nedeniyle davacının kişilik haklarına her hangi bir saldırı olduğunun kanıtlanamadığı ve manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle resimlerin iadesi ve maddi tazminat istemi hakkında karar verilesine yer olmadığına, manevi tazminat isteminin ise reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/15272, K. 2012/5627, 9 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama