Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15279 K.2012/5759

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/05/2010 tarih ve 2009/315-2010/121 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "HORECA Select +Şekil" ibaresinin 29, 30 ve 32. sınıflarda marka olarak tescili için TPE’ne yaptığı başvurunun, "HoReCa" ibareli tescilli marka gerekçe gösterilerek ve 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi uyarınca kısmen reddedildiğini, yeniden inceleme talebinin de TPE YİDK’nun 2009-M-2167 sayılı kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa müvekkili markasındaki "Seleck" ibaresi ve diğer unsurların markaları aynı veya ayırtedilemeyecek kadar benzer olmaktan çıkarttığını, öte yandan redde dayanak alınan markanın, "Hotel", "Restaurant", "Catering" ibarelerinin baş harflerinden oluşturulan,

tanımlayıcı ve sektörde herkesin kullanımına açık bir kısaltma olduğunu, bu nedenle redde mesnet alınan markanın tescil edilmesinin dahi hukuka aykırı bulunduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davacı başvurusu ile redde mesnet markanın KHK’nin 7/1-b bendi anlamında benzer olduklarını, alınan kararın hukuka uygun olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı göre, davacıya ait başvuru ile redde dayanak markanın ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu, kapsamlarındaki malların da aynı veya aynı tür olup, başvuru için 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi anlamında tescil engelinin gerçekleştiği, iptali istenen davalı kurum kararında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.