KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/16216 E., 2011/5308 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mayıs 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Kastamonu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/04/2009 tarih ve 2007/914-2009/209 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, kredi kartı üyelik sözleşmesi imzalanan ...ve üyenin fiilini taahhüt eden davalı ...’na 7.048,15 TL kredi borcunun ödenmemesi üzerin ihtarname gönderildiğini, davalının 200 TL ödeme yaptığını, ancak davalının BK’nun 110. maddesi gereğince başkasının fiilini taahhüt ederek borçtan, faiz ve ferilerinden sorumlu olduğunu ileri sürerek, 6.950,15 TL alacağın temerrüt faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı, asıl borçluya kefil olduğu miktar olan 200 TL’yi bankaya ödediğini, limit dışında kalan miktardan sorumlu olmadığını, garantör olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının kredi kartı üyelik sözleşmesinin üyenin fiilini taahhüt eden sıfatıyla imzaladığı, kredi limitinin 200 TL olduğu, hiçbir menfaati olmayan, ticari gaye gütmeyen davalının teminatı garanti beyanının kefalet amacıyla verildiği ve kefalet limitiyle sorumlu olduğu miktarı da temerrüt tarihinden önce ödediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/16216, K. 2011/5308, 2 Mayıs 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama