Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/16481 K.2012/6786

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.07.2010 tarih ve 2008/394-2010/404 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket adına kayıtlı aracın davalı şirketin otoparkından çalındığını, davalıya ait otopark görevlilerinin kusurlu davranışları nedeniyle olayın meydana geldiğini, müvekkiline ait çalınan ve henüz bulunamayan aracın değerinin 100.000,00 TL olduğunu ileri sürerek bu bedelden şimdilik 30.000,00 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu aracın park edildiği yerin otopark olmadığını, boş bir alan olduğunu, çalınan aracın anahtarının üzerinde bırakıldığının yapılan zabıta soruşturmasından anlaşıldığını, aracın özelliği itibariyle anahtarsız olarak çalıştırılıp çalınmasının güç olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı şirkete ait aracı olay günü kullanan sürücü ...'nın anahtarı arabanın üzerinde bıraktığı, bu hareketiyle ağır kusurlu bulunduğu, davalıya bir kusur yüklenemeyeceği, kendi kusurlu hareketi ile davacının hak iddiasında bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve toplanan delillerle çalınan aracın bırakıldığı yerin otopark olarak işletilen bir yer olduğunun kanıtlanamamış olmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.