Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/16508 K.2012/6976

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.09.2010 tarih ve 2008/681-2010/504 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı bankanın Kemalpaşa Şubesi'nde bulunan hesabından internet yoluyla dava dışı üçüncü şahısların hesabına şifresi kırılarak EFT yapıldığını, davalı bankanın objektif özen borcunun gereği olarak hafif kusurlardan dahi sorumlu olduğunu ileri sürerek 7.450 TL zararın 11/07/2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı bankadan tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının yeterli güvenlik önlemi almamasından dolayı zararın oluştuğunu, müvekkilinin bir kusurunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu olayın dava dışı 3. kişiler tarafından internet korsanlığı yöntemiyle gerçekleştirildiği, davalı bankanın güven kurumu olarak ve objektif özen ödevini yerine getirmemiş olması ve ek güvenlik tedbirlerini (işlem limiti zorunluluğu, bilgisayar kısıtlaması,

bir defalık şifre, akıllı anahtar, elektronik kart, cep şifresi vb.) almamış ve bu ek güvenlik tedbirlerinden bir veya birkaçını zorunlu kılmamış olması nedenleriyle kusurlu olduğu ve davacının şifresinin üçüncü kişilerce ele geçirilmesinde kusurlu olduğunun ispat edilememiş olduğu gerekçeleri ile 7.450 TL davacı zararının 15/07/2008 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4489 sayılı yasa ile değişik 2/2 bendindeki faiz oranı uygulanmak suretiyle davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.