KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/2270 E., 2011/12513 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Ekim 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29/12/2009 tarih ve 2009/304-2009/542 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; davalının, müvekkili adına marka tescilli 1000 gr'lık Çaykur Tiryaki Çayı paketlerini renk, dizayn, ambalaj ve şekli ile aynen taklit ederek 1000 gr'lık Elvan Çay olarak piyasaya sürdüğünü, davalının bu eyleminin 556 sayılı KHK'ye ve TTK'nun haksız rekabete ilişkin hükümlerine aykılırık oluşturduğunu ileri sürerek, davalının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturan fiillerinin tespit ve önlenmesine, şimdilik (5.000) TL maddi, (2.000) TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak davalının davacının markasına tecavüzünün olmadığı, ancak ambalaj tasarımının aynen kullanılmasınının haksız rekabet oluşturduğu gerekçesi ile, davanın kısmen kabulü ile davalının haksız rekabetinin men'ine, 360,75 TL maddi, 2000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, üretilen çay poşet ve paketlerine el konulmasına ve bunların imhasına, fazlaya ilişkin tüm taleplerin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/2270, K. 2011/12513, 10 Ekim 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama