KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/2293 E., 2011/14379 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Ekim 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Gaziantep Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/11/2009 tarih ve 2008/54-2009/465 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı bankanın internet bankacılığını kullanan müvekkilinin hesabından, internet korsanları tarafından güvenlik duvarı aşılarak, 07.11.2006 ve 08.11.2006 tarihlerinde, değişik hesaplara toplam 15.963 TL havale edildiğini, bankanın ağır kusurlu olduğunu ileri sürerek, 15.963 TL'nin 08.11.2006 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının şifresinin gizliliğini temin edememesi ve ek güvenlik tedbirlerini kullanmaması nedeniyle davacının kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma va tüm dosya kapsamına göre, internet bankacılığını reklam ve promosyonlarla teşvik eden ve teknik altyapı yönünden davacı ile kıyaslanamayacak derecede üstün olan davalının, internet bankacılığının güvenliğini sağlayacak tedbirleri almamakta kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile 15.963 TL'nin 08.11.2006 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/2293, K. 2011/14379, 24 Ekim 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama