Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/4637 K.2011/15470

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/12/2009 tarih ve 2006/698-2009/729 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada hesabı bulunduğunu, müvekkilinin bilgisi dışında internet bankacılığı ile hesaptan çekilen 10.800.00 TL nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bankanın olayın her aşamasında basiretli bir tacir gibi davrandığını, hukuki vecibelerini yerine getirdiğini ve işlemlerin şifre kullanılarak yapıldığını, bankanın bir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, bankaların güven kurumu oldukları, müşterinin yatırdığı mevduatın özenle saklanması gerektiği, bankaların hafif kusurlarından da sorumlu olduğu, davacı müşterinin haberi olmadan bilgisayar korsanlığı yoluyla mevduatının başka bir hesaba aktarılmasının önlenmesi konusunda ek güvenlik önlemlerini almayan ve kullanımını zorunlu hale getirmeyen bankanın tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.