KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/4767 E., 2011/15473 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Kasım 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
522 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Manavgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/10/2009 tarih ve 2006/258-2009/540 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, Antalya İli, Manavgat İlçesi, Kızılağaç Köyü hudutlarında 150.918 m2’lik Devlet Ormanı alanında 699 yataklı 1. sınıf tatil köyü kurulması için Orman Bakanlığı tarafından davalı şirket lehine 49 yıl süre ile izin verildiğini, aynı izin alanına 37 yatak için 20.02.1998 tarihinde, 260 yatak için de 2001 yılında ek izin verilerek her bir izin için ayrı ayrı davalıdan taahhütname alındığını, her üç taahhütnamenin 2. maddesi gereğince müvekkilince tespit edilen kullanma bedeli için dava açıldığını, dava devam ederken 02.10.2005-02.10.2006 dönemine ait kullanma bedelinin 29.634.07 TL’sini ödeyen davalının bakiye bedeli ödemediğini iddia ederek, 71.585.60 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasında bağlayıcı olan taahhüt senedine göre, beş yıllık tahsis bedelinin belirlenmesinde uygulanması gereken tek kriterin, para değerindeki düşme ve yükselme olduğunu, Türkiye’de para değerindeki düşüşün objektif göstergesinin TEFE ve TÜFE oranları olup, 2004 yılında TEFE ve TÜFE oranları baz alınarak ödenmesi gereken bedelin 27.438.95 TL'nin %8 deflatör artış oranında eklenerek 2005-2006 dönemi için KDV’si ile birlikte 29.634.07 TL olduğunu ve davacı tarafa ödendiği savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında imzalanan taahhüt senetlerinin 2. maddesine göre Orman Bakanlığının her 5 yılda bir para değerindeki düşüş ve yükselişler dikkate alınarak tahsis bedelini ayrıca belirleyeceği, mahkemenin 2006/481 karar sayılı dosyası ile önceki dönem için yıllık 29.098.45 TL tahsis bedelinin belirlendiği, %8 deflatör artış oranı eklenmesiyle davalının ödemesi gereken 31.426.33 TL ve davacının aradaki fark olan 1.792.25 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava taşınmaz kullanım bedelinin tahsiline ilişkindir. Taraflar arasında yapılan sözleşme ve taahhüt senedinde sözleşme tarihinden sonraki dönemlerdeki tahsis bedelinin hesabına ilişkin olarak “takip eden yıllara ait tahsis bedeli bir önceki yıl bedelinin deflatör katsayısı ile çarpımı suretiyle tespit edilerek her yıl Eylül ayında tahsil edilir. Orman Bakanlığı her beş yılda bir yukarıdaki esaslara bağlı olmaksızın, para değerindeki düşüş ve yükselişler dikkate alınarak tahsis bedelini ayrıca yeniden belirler. Ödemeler bu bedel üzerinden ve yeniden yukarıdaki esaslara göre yürütülür” şeklinde düzenleme bulunmakta olup hesaplamanın bu hükme göre yapılması gerekir.
Ayrıca taraflar arasında daha önce Manavgat Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen davada 2004 yılı tahsis bedeli dava konusu edilmiş, bu davada artış bedeli TEFE oranı baz alınarak para değerindeki düşüş ve enflasyon oranı esas alınmak suretiyle sonuca varılmış, bu karar dairemizce onanarak kesinleşmiştir.Mahkemece görülmekte olan davada serbest mali muşavir muhasebeci aracılığı ile alınan raporda önceki görülen davada olduğu gibi TEFE oranında artış yapıldığı belirtilmiş olmasına rağmen, mahkemece gerekçesi açıklanmaksızın % 8 deflatör artış oranı esas alınmak üzere davanın kısmen kabulüne karar vermesi yerinde görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/4767, K. 2011/15473, 18 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama