Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/5562 K.2011/17017

Taraflar arasında görülen davada Nevşehir 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/10/2009 tarih ve 2006/255-2009/265 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı - karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; uzun yıllardır bar, restaurant, lokanta işletmeciliği, dergi ve radyo yayıncılığı başta olmak üzere eğlence sektöründe faaliyet gösteren müvekkilinin Livingindigo markasını 18.04.2005 tarihinde tescil ettirdiğini, ancak markanın uzun ve telaffuzunun zor olması nedeni ile İndigo şeklinde kullanımla maruf ve meşhur hale getirdiğini, davalı firmanın ise 05.09.1996 tescil tarihli İndigo ibareli markaların sahibi olduğunu, ancak davalının markasını ticaret ünvanı ve halı-kilim satışı yaptığı işletme adı dışında hiç bir şekilde marka olarak kullanmadığını,

kaldı ki İndigo markasının tescilsiz kullanımla gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu ileri sürerek, davalı markasının 556 sayılı KHK'nin 8 ve 14. maddeleri uyarınca lokantalar, barlar ve eğlence merkezleri için hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili; müvekkilinin İndigo markasını lokanta, bar ve eğlence hizmetleri için davacıdan çok önce tescil ettirdiğini, davacının iddiasının aksine müvekkilinin yıllardır indigo markasının bizzat kullanıldığı cafe/bar/disco işletmesi bulunduğunu, bu işletmenin özellikle turizm sezonunda açık olduğunu, davanın süresinde açılmadığını savunarak, davanın reddini istemiş, karşı davasında ise, karşı davalının müvekkilinin tescilli markasına haksız olarak tecavüz ettiğini, davalı markasının müvekkiline ait İndigo markası ile iltibas yarattığını ileri sürerek, karşı davalıya ait Livingindigo markasının kullanılmasının yasaklanmasını ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen 3. bilirkişi kurulu rapor ve ekraporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalıya ait İndigo markasının tescil tarihinden dava tarihine kadar lokantalar, barlar ve eglence hizmetleri açısından kullanıldığına dair davalı tarafça geçerli bir delil sunulmadığı, davalının İndigo markasını halı, kilim tanıtım ve satış işlerinde kullandığı kabul edilse bile, bu kullanımın markanın lokanta, bar ve eğlence hizmetleri açısından da kullanıldığı sonucunu doğurmayacağı, 556 Sayılı KHK'nin 14/1 maddesi uyarınca iptal kararı koşullarının oluştuğu gerekçesi ile,

davacının davasının kabülüne, davalıya ait İndigo markasının "lokantalar, barlar ve eğlence” hizmetleri için hükümsüzlüğüne ve bu hizmetler için marka sicilinden terkinine, karşı davacının kullanmadığı markaya ilişkin tecavüz iddiasını ileri süremeyeceğinden karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı; davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir. Dava Dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.