Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/5718 K.2011/16348

Taraflar arasında görülen davada Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/01/2010 tarih ve 2009/168-2010/29 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 2001-2002-2003 yıllarında temizlik hizmetleri sözleşmeleri düzenlendiğini, bu sözleşmeye istinaden çalıştırılan işçilerin ödenen primleri içerisindeki asgari ücret prime esas kazanç alt sınırı ile asgari ücret arasındaki fark nedeniyle oluşan ve fazladan ödenmek zorunda kalınan işçi ve işveren primleri toplamının 7.247,95 TL olduğunu ileri sürerek, şimdilik, 6.00,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından daha önce Antalya Ticaret Mahkemesi'nde aynı konuda açılan davanın derdest olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına ilişkin olarak verilen kararın Dairemizce bozulması sonrasında, bozma kararına uyan yerel mahkemece yeniden yapılan yargılamada, davaya konu sözleşme döneminde fiyat farkının ödenmeyeceği yönünde sözleşmede hüküm bulunmadığı ve yasadan kaynaklanan farkın davacıya ödenmesinin gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 3.743,42 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmesi uyarınca davalı tarafından yapılan eksik ödeme nedeniyle davacının uğradığını ileri sürdüğü zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davacı, davalı kurum ile yaptığı sözleşmenin devamı sırasında asgari ücrette ve SSK prim tabanında meydana gelen artışların neden olduğu fazla ödemelerin davalı kurum tarafından karşılanmaması nedeniyle zarara uğradığını, bu ödemelerden davalı kurumun sorumlu olduğunu iddia ederek, davalının sözleşme uyarınca ödemesi gereken miktarın tahsilini istemiştir. Mahkemece, 18.04.2003 tarihli tip sözleşmenin 15. maddesinde fiyat farkının istenemeyeceği hükmünün davaya konu döneme ilişkin sözleşmelerde bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, taraflar arasındaki 2000 ila 2003 tarihleri arasındaki dönemi kapsar sözleşmelerin ve bunların eki niteliğinde olduğu kabul edilen idari şartname hükümleri incelenmeden hüküm tesis edilmesi doğru olmamıştır.

Bu itibarla mahkemece, davacı taleplerinin haksız olduğunun davalı tarafça savunulması ve davacının istemlerini sözleşmeye dayandırmış olmasına göre davaya konu anılan döneme ait sözleşme hükümleri ve eki niteliğindeki idari şartname uyarınca değerlendirme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.