KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/5958 E., 2011/16430 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/09/2009 tarih ve 2007/782-2009/741 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Bağlarbaşı Şubesi nezdindeki hesabından 12.04.2007 tarihinde internet yoluyla 20.000 TL çalındığını, bankanın gerekli güvenlik önlemlerini almaması nedeniyle kusurlu olduğunu ileri sürerek anılan bedelin olay tarihinden itibaren işleyecek en yüksek işletme kredisi faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının zarara kendi kusurlu davranışı ile sebebiyet verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının şifresini korumaya yönelik sorumluluğu dışında bir görevinin bulunmadığı, bilgisayarı incelenen davacının olayda müterafik kusurunun bulunmadığı, internet bankacılığı konusunda tecrübeli ve kural koyucu olan bankanın tek kullanımlık şifre uygulamasını zorunlu tutmaması nedeniyle sorumlu olduğu, olay anlaşıldıktan sonra bir kısım tutarın iade edildiği gerekçesi ile, davanın kısmen kabulüne, 17.010 TL'nin olay tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/5958, K. 2011/16430, 5 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama