Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/6545 K.2012/6380

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/06/2009 tarih ve 2008/163-2009/217 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı .vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 17/04/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. .... ile davalı vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı Banka arasında kredi ilişkisi bulunduğu gibi üçüncü şahısların yurt içi ve dışından gönderdiği döviz ve/veya TL nakitler ile müvekkilinin kasasında tutmak istemediği paraların da davalıya tevdi edildiğini, ancak davalının hiç belge olmadan veya geçersiz belgelerle müvekkiline ödeme yapılmış gibi gösterdiğini, talimatsız ve belgesiz olarak başka hesaplara virman yaptığını, davalı Banka'nın müvekkili adına yatan tevdiat tutarlarından sorumlu olduğunu ileri sürerek, 399.547.252.498 TL ile 940.025,46 ABD dolarının davalıdan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı vekillerince 19/03/2009 tarihli ara karar ve önceki ara karar gereğince kesin mehil şartları yerine getirilmediğinden dava dilekçesinin kesin mehile riayetsizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının davalı Banka nezdindeki alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı, gerek kendisi tarafından yatırılan gerekse 3. kişiler tarafından kendisi adına davalı Bankaya tevdi edilen tutarların davalı tarafından hiç belgesi olmadan veya geçersiz belgelerle kendisine ödeme yapılmış gibi gösterildiği, talimatsız ve belgesiz olarak başka hesaplara virman yapıldığı iddiasıyla açtığı alacak davasında davasını kanıtlamak için TTK’nun 83/2.maddesi uyarınca münhasıran davalı defterlerine dayanmış olup, mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesiyle de davalı defterlerinin davacıyı alacaklı göstermediği,

davacı iddialarının yerinde olmadığı anlaşılmakla münhasıran TTK’nun 83/2. maddesine dayanılarak açılan davada davalı defterlerinin davacı lehine bir alacak kaydını ihtiva etmediği anlaşıldığından başkaca bir araştırmaya gerek olmayıp, defter dayanaklarının incelenmesi gerekli bulunmadığından davanın usulden değil, esastan reddi gerektiğinden mahkemece yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru değilse de sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi açıklanan şekilde değiştirilerek onanması gerekmiştir.