Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/6750 K.2011/16791

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.12.2009 tarih ve 2008/4 - 2009/1042 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin % 30 paya sahip ortağı, davalı ...’in ise %70 paya sahip ortak ve müdürü olduğunu, davalı ile aralarında zamanla güvensizlik ortamı meydana geldiğini, davalının şahıs firmasıyla davalı şirket arasında ticari ilşki bulunduğunu, anılan şahıs firmasının davalı şirkete 432.824, 49 TL borcu olduğunu, bu kalem alacağın davalı şirketçe tahsil edilmediğini, davalının şahıs firmasının davalı şirkete 14.250 TL danışmanlık hizmet bedeli adı altında gerçeği yansıtmayan fatura düzenlediğini, davalının gerçek olmayan harcama kalemleri yaratarak şirketi borç altına soktuğunu,

ayrıca davalı şirket adına davacının 5.635,62 TL ödeme yaptığını, bu miktarın ödenmediğini, şirket iki ortaklı olduğundan çıkma isteklerine yasal engel bulunduğunu ileri sürerek, şirketin fesih ve tasfiyesini, şirkete koydukları sermayenin rayiç değerinden şimdilik 3.000 TL’nın, davalı ...’in şahıs firmasından olan alacakla ilgili olarak hiçbir işlem yapmaması nedeniyle davacının % 30 payına tekabül eden miktardan şimdilik 10.000 TL’nın davalılardan müştereken ve müteselsilen faizi ile tahsilini, ayrıca 5.635,62 TL’nın davalı şirketten faiziyle birlikte tahsilini,

yine gerçek mal alımına dayanmadığı halde davalı ...’in şahıs firmasından davalı şirkete kesilen fatura bedelleri toplamı 14.250 TL’dan % 30 payına tekabül eden 4.750 TL’nın davalılardan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkilinin şahıs firmasının borcunun davalı şirkete çeklerle ödendiğini, ticari hayatın gerekleri doğrultusunda mal alımı yapıldığını, hileli işlemlerin bulunmadığını, fesih şartlarının oluşmadığını, davacıya ödemenin yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının şahıs Firması ile davalı şirket arasında ticari ilişki bulunduğu, ticari hayatın olağan akışına aykırı olarak fiktif harcamalarla davalı şirketin kasıtlı olarak zarar uğratıldığı, davalı ...’in şahıs firmasının borcunun mahiyeti itibariyle CRM Ajans Ltd.

Firmasından yapılan yanıltıcı mal alımları ile kapatıldığı, taraflar arasındaki güven ilişkisinin zedelendiği, fesih şartlarının oluştuğu, davacı tarafından davalı şirkete verilen 5.635,62 TL’nın ödendiğinin ispatlanamadığı, davacının davalı şirket müdürünün verdiği zararları TTK’nun 340, 309. maddesi gereğince şirkete verilmek üzere talepte bulunabileceği, bu davanın davalı şirketçe açılabileceği, sermaye payının iade edilmesi için fesih ve tasfiye sürecinin tamamlanması gerektiği, şirketin borçları ödendikten sonra kalan miktarın ortaklara payı oranında dağıtılabileceği gerekçesiyle, davalı şirketin fesih ve tasfiyesine,

tasfiye memuru atanmasına, 5.635,62 TL’nın davalı şirketten tahsiline, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.