Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/6942 K.2012/7290

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/12/2009 tarih ve 2007/184-2009/348 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08.05.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ‘teşhir standı’ tasarımının adına tescili için davalı Kuruma başvurduğunu, diğer davalının kendisine ait desenin kullanıldığından bahisle tescile itiraz ettiğini, itirazın kabul edildiğini, oysa desenin izinle kullanıldığını, tasarımın yeni ve ayırt edici olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kararın yerinde olduğunu savunmuştur.

Diğer davalı vekili, davacının tescilini talep ettiği standın tasarım niteliğinin bulunmadığını, bizzat müvekkili tasarımlarının aynısı olduğunu, kararın yerinde bulunduğunu, esasen aynı tasarımın aidiyeti konusunda taraflar arasında dava olduğunu, bekletici mesele yapılması gerektiğini açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, uyuşmazlığın davacının tescilini istediği tasarımın davalı itiraz eden şirketin adına tescilli 2006/621-1 sıra sayılı tasarım ile savunmada geçen dergilerdeki tasarımlar karşısında yeni ve ayırt edici olup olmadığı noktasında toplandığı, davalı şirkete ait desenin, davacının tasarımında kullanıldığı, öncesinde davalı şirketin davacı firmadan ‘İstanbul Serisi Teşhir Stantları’ tasarımı yapmasını istediği,

bu süreçte tasarımcı ‘Lovegrove’ tarafından tasarlanan 2006/621 sayısı ile tescil başvurusu yapılan desenin bizzat davalı şirket tarafından davacıya yapılacak olan stant tasarımı içinde kullanılmasına izin verildiği, davacının da uyuşmazlığa konu standı tasarladığı, ancak bu aşamada taraflar arasında uyuşmazlık çıktığı, sözleşmenin yapılmadığı, davalının deseni davacıya sipariş verilecek olan teşhir stantlarında ve stantları bizzat kendisi kullanmak iradesi ile gönderdiği, davacıya inhisarı bir hak sağlaması için vermediği, aksi halde desenle birlikte tescil halinde davacının, davalı şirkete ait bir hakkı

ticari faaliyetlerinde kullanabileceği, TTK’nın 56 ve devamı maddeleri uyarınca davalı şirketin bu tescili engelleme hakkının bulunduğunun kabulünün gerektiği, davacı başvurusunun esasen yeni ve ayırt edici olduğu, ancak başvurunun tescilinde TMK’nın 2 nci, TTK’nın 20/2 ve 56 ve devamı maddelerinin dikkate alınacağı, 554 sayılı KHK’nin bir tasarımın kısmen hükümsüzlüğüne veya başvuru konusu bir tasarımın bir kısmının tesciline olanak vermediği, desen kısmının iptali suretiyle tescilin olanaklı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.