Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/6948 K.2011/17836

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18.02.2010 tarih ve 2006/600-2010/91 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait Tekirdağ Marmara Ereğlisi’nde bulunan LNG terminaline ait tüm taşınır ve taşınmaz varlıkların Makine Kırılması ve Yangın All Risks sigortası ile davalıya sigortalı olduğunu, tesislerin gaz yakıtı buharlaştırıcı sisteminin boru denetiminin 04/04/1995 tarihinde hasara uğradığını, hasar bedelinin müvekkiline ödendiğini, aynı sistemde 04/11/1997 tarihinde tekrar hasar oluştuğunu, rizikonun davalıya bildirilmesi üzerine eksper tayin edildiğini, eksper raporunda hasarın boru denetimini imal eden Desa firmasınca garanti kapsamında tamir edilmesinin gerektiğinin rapor edildiğini,

üretici firma ile İTÜ’den arızanın üretimden kaynaklanmadığına dair rapor alındığını, davalı tarafından müracaata rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 123.625 USD, İTÜ’den alınan rapor değeri olan 57.500.000 TL ve üretici firmaya ödenen test ve işçilik gideri 62.100.000 TL’nin faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın imalat hatasından kaynaklandığını, davacının talep ettiği hasarla ilgili belgelerin üst reasörde olduğunu, müvekkili nezdinde hasara ilişkin belge bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı sigortalının poliçe kapsamında gerçekleştiği saptanan zararının belirlenen tutarda temerrüt tarihinden itibaren tazmininin gerektiği, poliçe kapsamı dışında olduğu görüşü benimsenen diğer giderlere yönelik istemin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 33.378,75 USD hasar bedelinin 21/11/1997 temerrüt tarihinden itibaren 3095 sayılı kanunun 4/a maddesi uyarınca %10 oranını aşmamak üzere yabancı para alacağına uygulanan faiz oranı ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Ancak, mahkemece davalı yararına (11.446,36) TL. nisbi ücreti vekalete karar verilmek gerekirken (1.234,00) TL. nisbi ücreti vekalete hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de; kanuna aykırı olan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasının gerektirmediğinden, kararın HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.