Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/7133 K.2011/17267

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/12/2009 tarih ve 2006/389-2009/919 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında yapılan sözleşme ile müvekkili televizyon bünyesinde yayınlanacak olan yarışma programında verilecek olan otomobil ve beyaz eşya ödüllerinin davalı şirket tarafından karşılanacağının ve ayrıca programa telefonla bağlananların ödediği telefon ücretlerinden olan IVR gelirlerinin paylaşımının kararlaştırıldığını ancak davalının yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle müvekkilinin sözleşmeyi feshettiğini, diğer davalının ise garanti veren konumunda olduğunu ileri sürerek, toplam 192.403 TL’nın sözleşmede belirlenen aylık % 8 faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmenin 16.11.2005 tarihinden sonra da devam ettiği, bu şekilde fiilen 21.01.2006 tarihine kadar uygulandığı, toplam IVR gelirlerinin 1.863,978,49 TL olup bunun % 35 inin davacıya ait olduğu ancak davacı tarafından düzenlenen iki adet fatura toplamının 606.181,39 TL’na tekabül ettiği, davacı tarafça nakte çevrilen teminat mektubu bedelinin cezai şart niteliğinde olması nedeniyle davalının toplam borcundan mahsubunun mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 150.605,20 TL’nın dava tarihinden itibaren aylık % 8 faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında yapılan sözleşme ile müvekkiline ait televizyon kanalında yayınlanacak olan yarışma programında ödül olarak verilecek otomobil ve beyaz eşya bedellerinin davalı şirket tarafından karşılanması,

bunun karşılığında programa telefonla katılacak olan yarışmacılar tarafından ödenecek olan telefon görüşme bedellerinden elde edilecek olan gelirin paylaşılması hususunda uzlaşıldığını ileri sürerek işbu davayı açmış, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve davacının IVR gelirlerinden olan alacağının davacı tarafından düzenlenen faturalar gereğince 606.181.39 TL’na tekabül ettiği yönünde tespitte bulunulmuşsa da, dosyada mevcut GSM şirketi yazısından, toplam IVR görüşme gelirinin 1.863.978 TL olduğu bildirilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşme hükümleri gereğince, toplam IVR gelirlerinden davalı tarafça yapılan otomobil ve beyaz eşya giderlerinin düşülmesi suretiyle kalan miktar üzerinden tarafların pay oranlarının belirlendiği anlaşılmaktaysa da, mahkemece belirlenen bu bedelin değinilen masrafların tenzili suretiyle tespit edilip edilmediği anlaşılamamaktadır.

Bu durumda mahkemece, anılan rakamın tespitinde söz konusu masrafların göz önüne alınıp alınmadığı hususu gerekirse bilirkişilerden bu konuda ek rapor alınmak suretiyle belirlenerek sonuca gidilmesi gerekirken yukarıda yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.