Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/8827 K.2012/1132

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.03.2010 tarih ve 2009/455 - 2010/125 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya devredilmiş olan İnterbank’da iki ayrı hesabında 7.535 USD ve 25.075 DM parasının bulunduğunu, ancak 13.02.2001 tarihinde bankaya gittiğinde hesaplarının kapatılmış olduğunu öğrendiğini, müvekkilinin hesaplarındaki paranın Türk Lirası hesabına çevrilmesini öneren banka çalışanınca bir kısım kağıtların imzalatıldığını, bu kişi hakkında şikayette bulunduğunu ve bu olay nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 26.286.152.084.-TL maddi ve 5.000.000.000.-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren temerrüt faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın banka çalışanına açılması gerektiğini, davacının dekontlara imza attığını ikrar ettiğini ve hesap hareketlerinden haberdar olduğunu, bu nedenle ödeme yapılmamasının kararlaştırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş, bozma ilamı doğrultusunda, davanın maddi tazminat yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

07.02.2012 - HK