Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/885 K.2011/10503

Taraflar arasında görülen davada Kartal 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/06/2009 tarih ve 2008/280-2009/712 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin uluslararası nakliye işiyle iştigal ettiğini, davalıya ait malların Türkiye – Avrupa arası taşımasını yaptığını, müvekkilinin edimini anlaşma şartlarına uygun tam ve eksiksiz olarak yerine getirdiğini, davalı adına 06/04/2007 tarih, 1.377,31 TL bedelli ve 06/04/2007 tarih, 2.143,28TL bedelli faturalar düzenlendiğini, davalının fatura borçlarını tüm uyarılara rağmen ödemediğini, Kartal 1. İcra Müdürlüğü'nde yapılan takibe itirazda bulunduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, % 40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin Almanya’da bulunan dava dışı HOMESİDE-DIE KUCHE şirketine toplam 11 palet mutfak dolabı ve donanımları satışı yaptığını, satış işlemindeki ürünlerin alıcıya müvekkilinin fabrikasından teslimli EX WORKS (EXW) olarak gerçekleştirildiğini, bu teslim şeklinde, teslim tarihinden itibaren her türlü nakliye, yükleme, boşaltma ve sigorta masraflarının alıcı tarafından ödenmesi gerektiğini, uluslararası taşımacılık alanında faaliyet gösteren davacı tarafça müvekkiline ait malların alıcıyla aralarındaki nakliye sözleşmesi ile taşındığını ve davacı ile müvekkili arasında herhangi bir sözleşme bulunmadığını,

bu hususun dava konusu alacağın mesnedi taşıma işi bedeline dair 12/08/2006 ve 15/09/2006 tarihli faturaların HOMESİDE-DIE KUCHE şirketi adına tanzim edilmesinden anlaşıldığını, müvekkilinin taşıtan olmadığını savunarak davanın reddi ile % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının navlun işi ile ilgili HOMESIDE DİE KUCHE ünvanlı dava dışı şirket adına 15.09.2006, 12.08.2006 bedelli 2 adet fatura düzenlediği, daha sonra davalı adına 06.04.2007 ve 06.04.2007 tarihli 2 adet fatura düzenlediği, bu faturaların davalı tarafından 12.04.2007 tarihinde iadeli taahhütlü olarak iade edildiği, bu faturaların davalı şirketin yasal defterlerinde kayıtlı olmadığı, Gümrük çıkış beyannamelerinde EXW İSTANBUL yazdığı, satıcının tek yükümlülüğünün, malları ticari işletmesinde alıcının emrine hazır bulundurmak olduğu, malın alıcı tarafından sağlanan bir araca yüklenmesinden sorumlu olmadığı,

alıcının bu noktadan itibaren varış yerine değin malın taşması ile ilgili tüm gider ve riskleri üstleneceği, bu hali ile davalının navlun bedelinden sorumlu olmadığı ve bu durumun eda edilen yemin ile de teyit edilip doğrulandığı gerekçesiyle davanın reddine, % 40 icra inkar tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, uluslararası karayolu ile taşımadan kaynaklanan taşıma bedelinin tahsili amacıyla yapılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine ve alacağın likit olduğu gerekçesiyle %40 icra inkar tazminatının davacıdan tahsiline karar verildiği anlaşılmıştır. İİK. 67/2 maddesine göre alacaklı davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesi için takibin haksız ve kötüniyetli yapılması gerekmektedir. Mahkemece bu maddedeki şartların oluşup oluşmadığı ve davacının icra takibi yapmakta haksız kötü niyetli olup olmadığı tartışılmadan %40 kötüniyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.