Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/10224 K.2012/17036

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/01/2011 tarih ve 2009/110-2011/4 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “BİNTEPELER” ibareli marka başvurusunun davalı şirketin “BİNTEPE” ibareli tescilli markasını gerekçe göstererek yaptığı itiraz üzerine TPE YİDK tarafından 40. sınıftaki “gıdaların işlenmesi ve hayvan kesim hizmetleri” yönünden reddedildiğini ileri sürerek, TPE YİDK'in davacının başvurusunun kısmi reddine dair kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum işlem ve kararlarının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin 1972 yılından beri faaliyet gösterdiğini, “BİNTEPE” markasını tanıttığını, bu ibareyi ilk kez müvekkilinin kullandığnı, bu markayla zeytinyağı üretiminde birincilik ödülü aldığını, “BİNTEPELER” in her iki taraf şirketin faaliyet gösterdiği Saruhanlı İlçesi Büyükbelen Köyündeki meşhur bir bölge olduğunu, müvekkilinin kötüniyetli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, her iki taraf markalarının tescil kapsamları arasında orta düzeyde, tescile konu işaretler arasında ise yüksek düzeyde benzerlik bulunduğu, her iki şirketin de Manisa İli, Saruhanlı İlçesi, Büyükbelen Kasabasında yerleşik olması, aynı yerdeki tüketici grubuna hitap etmesi hususları nazara alındığında et ve et ürünleriyle diğer işlenmiş gıda ürünlerinde “BİNTEPE” ibaresini marka olarak gören bilen ortalama tüketici kitlesinin aynı markayı bu ürünleri işleyen gıda işletmelerinde veya hayvan kesim yerlerinde gördüklerinde her iki markayı taşıyan işletme arasında bağlantı kuracakları, aralarında ekonomik ve idari bağlantı olduğunu düşünecekleri, en azından bu ihtimalin yüksek olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.