Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/12781 K.2012/19791

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08/02/2011 tarih ve 2010/22-2011/19 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Sıla Kasetçilik Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin yapımcısı olduğu kasete diğer davalı ... tarafından okunan "Geze Geze Yüreğime Dert Oldu" adlı müzik eserinin söz ve müziğinin müvekkiline ait olduğunu, müvekkilinin bu eseri 1960 ve 1970'li yıllarda taş plaklara okuduğunu ve bu plaklarda eser sahibi olarak müvekkiline yer verildiğini, adı geçen eserin başka sanatçılar tarafından müvekkiline telif ücreti ödenmek ve izin alınmak suretiyle plak ve kasetlere okunduğunu ileri sürerek, şimdilik 1.000 TL maddi, 1.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, eserin gerçek sahibinin davacı değil Halit Araboğlu olduğunu, müvekkillerince telif hakkının da gerçek eser sahibine ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, dava konusu “Geze Geze Yüreğime Dert Oldu” isimli eserin söz ve müziğinin davacıya ait olduğu, davalıların herhangi bir telif sözleşmesi yapmadan izinsiz olarak eseri kullandıkları ve çoğalttıkları, yayınladıkları, umuma arzettikleri, davacının da isminin belirtilmediği ve telif ücreti ödenmediği, 68. maddeye göre de eser sahibinin telif ücretinin üç katını isteyebileceği gerekçesiyle, 749.318 TL maddi ve 750.00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.