Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/12786 K.2012/18425

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/06/2011 tarih ve 2011/79-2011/240 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Madrid Protokolü çerçevesinde "ORCHESTRA" markasının sahibi olduğunu, markanın Türkiye'de 25.mal/hizmet sınıfında tescili için 2010/21208 sayılı başvurularının daha önce tescilli bulunan 2002/25952 sayılı “ORKESTRA” markası tescil engeli sayılarak reddedildiğini, oysa 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi anlamında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olmadığını ileri sürerek, YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının 2010/21208 sayı ile "ORCHESTRA" ibaresini 25.emtia sınıfında tescil başvurusunda bulunduğu, TPE Markalar Dairesi Başkanlığınca davacı başvurusunun aynı sınıfta tescilli bulunan 2002/25952 sayılı "ORKESTRA" ibareli marka nedeniyle 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi uyarınca reddedildiği, redde dayanak yapılan 2002/25952 sayılı markanın 24., 25. ve 26.emtia sınıfında yer alan emtianın tümü için tescilli olduğu, başvuru kapsamındaki emtianın redde dayanak marka kapsamındaki emtia ile aynı veya aynı tür olduğu,

davacının marka başvurusu "ORCHESTRA" ibaresi ile redde dayanak marka "ORKESTRA" ibaresi aynı olmasa da, anlam ve telaffuz, fonetik olarak ayırt edilemeyecek kadar benzer bulunduğu, 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi anlamında markaların birbirinden ayırt edilemeyecek şekilde benzer olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.