Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/13732 K.2012/20745

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.06.2011 tarih ve 2010/307-2011/209 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "DİVAN", "DİVAN HOTEL" gibi tanınmış markaların devren sahibi olduğunu, müvekkili tarafından 2009/51452 kod numarası ile "DİVAN" ibaresini marka olarak tescil başvurusunda bulunduğunu, davalı TPE'nin daha önce davalı şirket adına tescilli bulunan 115918, 115174 sayılı “DİVAN”, "DİVAN CAFETÜRK" markalarını tescil engeli sayarak başvuruyu 29. emtia sınıfında red ettiğini, itirazlarının da YİDK'nca reddedildiğini, oysa, "DİVAN" markasının 1957 tarihinde Ticaret Sicil Memurluğu'na tescil edildiğini, markanın gerçek hak sahibinin devren alan müvekkili şirket olduğunu,

davalı şirket aleyhine redde gerekçe gösterilen markaların hükümsüzlüğü için de dava açıldığını, müvekkilinin kullanım önceliğine sahip olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK'nun 18.08.2010 tarih ve 2010-M-3496 sayılı red kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin davalı gösterilmesinin husumet yönünden hukuka aykırı olduğunu, "DİVAN" markasını kahve nevilerinde uzun yıllardan beri müvekkilinin kullanmakta olduğunu, savunarak davanın rdddini istemiştir. Davalı TPE vekili, verilen kararlarda bir isabetsizlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı marka başvurusu 556 sayılı KHK'nin 32.maddesi uyarınca anılan Kararname'nin 7.maddesinde sayılan mutlak ret nedenlerinin varlığı nedeniyle re'sen kısmen reddedildiği, marka başvurusunun reddi davalı şirketin, itirazı üzerine yapılmadığı, şu hale göre, davalı şirketin işbu davada pasif dava ehliyeti bulunmadığı, davacının 2009/51452 sayı ile "DİVAN" ibaresini 29., 30. ve 43.sınıflarda tescil başvurusunda bulunduğu, redde dayanak yapılan 115918 ve 115174 sayılı markalarının 30.emtia sınıfında yer alan "kahve" için tescilli olduğu,

dava konusu başvurudan 30.sınıfta yer alan "Kahve, kakao, kahve ve kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler" emtiasının çıkarıldığı, davacının marka başvurusu "DİVAN+şekil" sözcüğünden, redde dayanak markalar ise "DİVAN", "DİVAN CAFETÜRK" ibarelerinden meydana geldiği, markaların aynı olmadığı, ancak ayırt edilemeyecek düzeyde benzerlik bulunduğu, uyuşmazlık konusu malların “Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler” olduğu ve davacının davaya konu başvuru tarihi olan 30.09.2009 tarihinin 5 yıl öncesine dayanan ve “Kahve, kakao;

kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler” mallarını kapsayan "DİVAN" ibareli tescilli markalarının incelenmesinde dava konusu başvuru tarihi itibariyle 5 yıllık hükümsüzlük davası açabilme süresi dolmadığından müktesep haktan sözedilemeyeceği, dava konusu marka başvurusunu, hükümsüzlüğünü talep edebilme süresi dolmuş olan 2003/09135 sayılı "DİVANELLA" markası ile karşılaştırıldığında, esas unsurun aynen muhafaza edilmediği ve esas unsurda değişiklik yapıldığından bu markanın da müktesep bir hak oluşturmadığı,

gerekçesiyle, davalı şirket hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle, davalı TPE aleyhine açılan davanın esastan reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.